آموزش پرورش بوقلمون



چکیده:

پرورش بوقلمون در دنیا از زمان اهلی شدن این پرنده پیشرفتهای بسیاری را داشته است و در ایران نیزامید به پیشرفت این صنعت می رود. پرورش بوقلمون با اینکه نیاز به مراقبت بیشتری داشته ولی چون گوشت آن لذیذ است خواهان زیادی را داشته و می توانیم با تبلیغات و در دسترس بودن آن را در بین مردم رواج داد.

البته یک سری از مشکلات است که بوقلمونها با دارا بودن آنها مردم از پرورش آن کمتر استقبال کرده که اهم آنها را می توان به تعداد کم تخم سالیانه بوقلمون و همچنین درصد نطفه داری و باروری تخم ها و همچنین درصد جوجه درآوری به نسبت کم آنها اشاره کردو همه اینها باعث می شود که جوجه یکروزه با قیمت گرانتری تمام شود و یکی دیگر از دلایل تغذیه زیاد بوقلمون می تواند باشد.که مشکلات درصد باروری را میتوان با استفاده از روش تلقیح مصنوعی (AI) افزایش داد و به دلیل اینکه در شرایط ایران کمتر در رابطه با بیماریهای بوقلمون کار شده است تلفات به نسبت بیشتری رخ می دهدو یا اینکه واکسن های مخصوص بوقلمون وجود نداشته و پرورش دهندگان یا از واکسن های مرغی استفاده می کنند ویا استفاده نمی کنند که این خود باعث بی نتیجه بودن است ویا باعث حادتر شدن بیماری می شود.

دسته دیگر مشکلات را می توان به تحقیقات و منابع فارسی اندک ونیروی متخصص کم در رابطه با پرورش و بیماریهای آن و همچنین بازار فروش که توان اقتصادی ایرانیان به نسبت کم است.

مقدمه:

همانگونه که می دانیم به موجودات زنده ای که برای انسان صرفه و بهره ای داشته باشند نام دام اطلاق می گردد. ممکن است سگ باشد برای نگهبانی یا گاو برای گوشت و شیر و یا بوقلمون برای گوشت و...در این میان بوقلمون در ایران که کمتر از کشورهای اروپایی وآمریکایی مورد توجه قرار گرفته است که در این پژوهش بعضی از مشکلات پیش رو و همچنین راهکارهایی جهت بهبود این صنعت در کشور پیشنهاد می گردد .

یک شرکت بزرگ تجاری با نام نیکولاس در آمریکا حدود 80 درصد از بوقلمون دنیا را تأمین می کند و به امید اینکه ایران هم در این عرصه سهمی در اختیار داشته باشد.

گوشت بوقلمون،گوشتی لذیذ و خوشمزه است که با تبلیغاتی که شده است در فروشگاههای بزرگ کشور به خصوص در شهر های بزرگ ایران اقدام به عرضه ی آّن نموده اند.

پرورش سنتی اّن در روستاها به خصوص حومه ی شهرهای آذربایجان،کردستان،گیلان و اصفهان و...در سالهای گذشته زیاد بوده و هم اکنون نیز وجود دارد.و پرورش صنعتی آن کم و بیش در شهرهای مرکزی کشور به خصوص حومه ی تهران و کرج رواج یافته است.

در ادامه ی این مطالب 3 فصل از نظرتان خواهد گذشت که فصل اول در رابطه با تاریخچه و اهلی شدن و طبقه بندی آن از لحاظ جانور شناسی خواهد بود. در فصل دوم در مورد پرورش بوقلمون و یک سری از بیماریهای آن از نظرتان خواهد گذشت ودر فصل سوم مشکلات پرورش صنعتی آن در شرایط ایران ذکر خواهد شد و در ادامه یک سری پیشنهادات در مورد بهتر شدن این روند مطرح می‌گردد.

فصل اول:

تاریخچه ی بوقلمون و طبقه بندی آن از نظر جانور شناسی

1-1تاریخچه ی اهلی شدن:

بوقلمون بزرگترین و سنگینترین پرنده ی خانگی است. مبدأ اصلی این پرنده را آمریکای شمالی و مرکزی ذکر می کنند. در مورد زمان دقیق اهلی شدن آنها مدارک کافی در دسترس نیست ،ولی قدر مسلم اینکه بوقلمونهای وحشی از ازمنه قدیم قبل از کشف آمریکا ،توسط سرخپوستان مخصوصاً اقوام آزتک[1] و مایا[2] به صورت اهلی در آمده و نگهداری شده اند.

سرخپوستان به دلیل نیاز غذایی و به خاطر استخوانهای محکم و سخت این پرنده که قابل تبدیل به وسایل کار و جنگ افزار بوده و نیز به جهت استفاده از پرها برای زینت وپوشش،اقدام به نگهداری بوقلمونها کرده اند.

از آنجا که بوقلمونها پرندگانی بسیار کودن ( دیر فهم ) وترسو هستند لذا برای اهلی کردن آنها، سرخپوستان باید زمان طولانی تری را نسبت به اهلی نمودن سایر طیور صرف کرده باشند.

از مطالب مندرج در برخی کتب تاریخی چنین استنباط می شود که اسپانیولی های پیروز در جنگ با آزتکها،تعداد بسیار زیادی بوقلمونهای اهلی را در سرای فرمانروای آزتکها یافتند و چون فاتحین تصور می کردند در هندوستان هستند،لذا به این پرنده لقب مرغ هندی دادند.

اولین تاریخ ثبت وجود بوقلمون در اسپانیا به سال 1511 میلادی بر می گردد.همچنین به تدریج در سال های دیگر یعنی در قرن 16 میلادی در سایر کشورهای اروپا وجود این پرنده به ثبت رسیده است.چون طعم گوشت بوقلمون مقبول طبع قرار گرفت، لذا پرورش این پرنده به سرعت در اروپا گسترش یافت.در اوایل مصرف گوشت بوقلمون به عنوان یک غذای درباری و مخصوص اغنیا مطرح بود ولی پس از گذشت حدود نیم قرن از ورود بوقلمون به اروپا دسترسی به این پرنده برای همگان مقدور گردید.وبه مرور نگهداری بوقلمون از اروپا به سایر نقاط جهان نیز گسترش یافت.

1-2تاریخچه نگهداری بوقلمون در ایران:

سیاح فرانسوی تاورینه[3] به سال 1689-1605 میلادی در سفرنامه خود چنین آورده است که در زمان سلطنت شاه عباس صفوی تعدادی از تجار ارمنی از اصفهان که برای تجارت به ایتالیا مخصوصاً ونیز رفته بودند به پرنده های اهلی ناشناخته ای برخوردند که توسط اهالی نگهداری می شدند.از آنجا که آنها به نظرشان جالب جلوه کردند، لذا تعدادی از این پرنده ها را با خود به ایران آورده و به دربار هدیه نمودند.

چون طعم گوشت بوقلمون مقبول افتاد،لذا بر حسب دستور،تعداد بیشتری از آنها را در سفرهای بعدی وارد و چون شاه عباس اعتقاد داشت ارامنه خوب از آنها مواظبت می کنند آنها را مامور تکثیر بوقلمونها کرد.به مرور آشنایی سایر اقشار مردم با نگهداری این پرنده سبب شد که انحصاری بودن پرورش این حیوان از دست ارامنه خارج ودر اقصی نقاط ایران نگهداری آنها مرسوم شود

معنای بوقلمون در فرهنگ دهخدا این طور آمده است: دیبای رومی را گویند و آن جامه ای است که هر لحظه به رنگی نماید و با توجه به این که جنس نر این پرنده می تواندهمانند دیبای رومی، رنگ چهره و فرم پرهای خود را هر لحظه به گونه ای در آورد، لذا بهترین نام برای او می توانسته همین بوقلمون باشد.

ناگفته نماند که در نواحی شمال کشورمان بیش از سایر نقاط دیگر آن اقدام به نگهداری بوقلمون کرده ومی کنند.شاید دلیل این موضوع وارد کردن مستمر این پرنده از کشورهای همسایه شمالی بوده است از اینرو در برخی از نقاط به این پرنده،هشترخان و گاهی نیز ایندوشکا یا هندوشکا می گویند.

توده های موجود اعقاب همان بوقلمونهایی است که در آن زمان وارد ایران شده است به خاطر اینکه در ایران اقدامات اصلاحی بر روی بوقلمونها به عمل نیامده است.

1-3 طبقه بندی بوقلمون از نظر جانور شناسی:

بوقلمونها در طبقه بندی جانوری جزو شاخه مهره داران،رده پرنده گان اوس (Aves)می باشدکه مانند اغلب مهره‌داران خون گرم قلب آنها 4 حفره ای است دارای رده فرعی نؤرنتیس Neornthes) ( یا بی دندان هاست و فوق راسته نؤگناته (Neognathea)که استخوان جناغ سینه بزرگ و به شکل بدنه کشتی است در راسته گالی فرمیس) (Galliformes یا راسته مرغهای خانگی محسوب می شود. دارای 4 خانواده است که یکی از آنها فازیانیده) (Phasianidae است که در این خانواده حدود 220 نوع از انواع کبک ها،بوقلمونهای کوهستانی، و انواع قرقاول و طاووس ها را می توان نام برد.

و از زیر خانواده مله اگرینه) (Meleagridinae جنس مله اگریس) (Meleagris که این جنس به سه نوع:

1- مکزیکی ) (Mexican turkey

2- آمریکایی ) (Meleagris american

3- هندوراسی ) (Honduras turkey تقسیم می شود.

ولی طبق نظر پورتر (1985) و مور و هوارد (1984) نوع مله آگریس گالوپا به هفت زیر گونه تقسیم می شود.

1-4 نژادهای بوقلمون :

بوقلمونها در مقایسه با سایر طیور از کمترین واریاسیون نژادی برخوردارند. از نظر اکثر محققین نژادهای اهلی اغلب از مله آگریس گالوپا مشتق شده اند.نژادهای مختلف بوقلمون را می توان بر اساس رنگ پرها و یا وزن آنها تقسیم بندی نمود. در اغلب منابع آنها را بر پایه رنگ ردیف می کنند. به طور کلی اگر تقسیم بندی از لحاظ رنگ باشد به سه دستة:

نژادهای سفید

نژادهای سیاه

نژادهای رنگین

می توان تقسیم بندی کرد. در ادامه با نژادهایی که در دسته های مختلف هستند بیشتر آشنا می شویم.

نژادهای سفید : از این دسته می توان به نژاد انگلیسی سفید[4] :

بلتس ویل سفید(Beltsvill white) ، امپراطور سفید) ( Empire white و بالاخره رویال پالم ) ( Royal palm اشاره کرد.

نژاد بلتس ویل سفید در جنس ماده حدود kg 6 و جنس نر حدود kg 11 وزن دارد و تولید تخم سالیانه آنها قابل توجه است و وزنی حدود 85-75 گرم دارند و ظمناً از درصد نطفه داری و جوجه درآوری بالایی برخوردار هستند.

نـژاد سیـاه : در ایـن دستـه از نـژادها فـقـط یــک نــژاد مـی تـوان نـام بـرد. نور فلـک سیاه) Norfolk black) دارای رنگی سیاه متالیک بوده که گاهی به سبزی می زند.

برخی از آنها لکه های سفیدی در پرهای دم و پشت دارند. استاندارد وزن در بوقلمون نر بالغ حدود 33 پوند و ماده بالغ 18 پوند است. در این نژاد رنگ گوشت سفید و از کیفیت مناسبی برخوردار است.

نژادهای رنگین: نژاد برنزی که می توان نژاد برنز استاندارد ) ( Standard bronze ، برنز سینه پهن ) ( Broad breast bronze ، برنز کانادایی ) ( Canadaian bronze ، برنز کریمسون داون ) (Crimson dawn و

از نژادهای دیگر می توان به : نژاد بوربن قرمز) (Bourbon red

و نژاد نارگان ست ) ( Narragansett نام برد.

/ 1 نظر / 269 بازدید
اسماعیل

با سلام وخسته نباشید.